سند چیست؟

سند عبارت است از هر نوشته که در مقام دعوی یا دفاع قابل استناد باشد.

سند بر دو نوع است:

سند رسمی:منظور اسنادی است که در اداره ثبت اسناد و املاک یا دفاتر اسناد رسمی و در نزد سایر مامورین رسمی و در حدود صلاحیت آنها و باتوجه به مقررات قانونی تنظیم شوند

سند عادی:منظور از اسنادی است که مردم آن را درمیان خود تنظیم میکنند و به نوعی در دادگاه قابل استناد میباشد.

حدود اعتبار اسناد رسمی:

اسناد رسمی درباره طرفین و وراث و یا قائم مقام آنها معتبر است و اعتبار آنها نسبت به اشخاص ثالث در صورتی است که قانون تصریح کرده باشد.

اسناد عادی در دو مورد اعتبار اسناد رسمی را دارند :

۱-اگر طرفی که سند بر علیه او اقامه شده است صدور آن را از منتسب الیه صدق نماید.

۲-هرگاه در محکمه ثابت شود که سند مزبور را طرفی که آن را تکذیب یا تردید کرده در واقع امضا یا مهر زده باشد.

در اسناد رسمی، تاریخ تنظیم معتبر است؛ حتی علیه اشخاص ثالث، ولی تاریخ در اسناد عادی فقط درباره اشخاصی که در تنظیم آن­ها شرکت داشته و ورثه آنان و کسی که به نفع او وصیتی شده، معتبر است.

مفاد سند در صورتی معتبر است که مخالف قوانین نباشد.

شهادتنامه سند محسوب نمیشود و فقط اعتبار شهادت را خواهد داشت.

اگر سند بوسیله یکی از مامورین رسمی تنظیم شود ولی اگر آن مامور صلاحیت تنظیم آن سند را نداشته باشد و یا مقررات قانونی در رابطه با آن سند اعمال نشده باشد سند مزبور در صورتی که دارای مهر و امضا طرف باشد عادی است.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ده − پنج =