فهرست مطالب این مقاله >برای مطالعه روی عنوان دلخواه کلیک کنید

قرار منع تعقیب و موقوفی تعقیب

قرار منع تعقیب

اگر شاکی پرونده کیفری در دادسرا باشید ممکن است چشمتان به کلمه ی قرار منع تعقیب خورده باشد و برایتان سئوال پیش آمده باشد که این کلمه به چه معناست و کجا  چه زمانی بکار می رود ؟

(قرار منع تعقیب و موقوفی تعقیب )

وقتی شکایتی در دادسرا مطرح است بازپرس یا دادیار وظیفه تحقیقات مقدماتی و بررسی دلایل را به عهده دارند و در نهایت پس از انجام تحقیقات و بررسی دلایل، تصمیم و رای خود را که همیشه به صورت قرار است، صادر می کنند.

(قرار منع تعقیب و موقوفی تعقیب)

قرار منع تعقیب جایی بکار می رود که :

عمل متهم مجرمانه نیست و یا عمل نسبت داده شده به متهم به طور کلی جرم است اما دلایل کافی برای مجرم بودن متهم وجود ندارد  قرار منع تعقیب صادر می کنند.

قرار منع تعقیب در موارد ذیل صادر می باشد:

قرار منع تعقیب صادره از ناحیه بازپرس به دلیل جرم نبودن عمل ارتکابی

قرار منع تعقیب صادره به دلیل فقدان دلیل با کافی نبودن دلیل

 

مهلت اعتراض به قرار منع تعقیب:

قرار منع تعقیب صادره از سوی دادسرا ظرف مدت ده روز از تاریخ ابلاغ و قرار منع تعقیب صادره از دادگاه ظرف مدت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل اعتراض در دادگاه صالحه میباشد.

برای مطالعه قرار و تعریف آن کلیک کنید . 

قرار منع تعقیب و موقوفی تعقیب

وکیل ( برای گرفتن وکیل کلیک کنید . )

مشاوره حقوقی ( برای گرفتن راهنمایی و مشاوره حقوقی کلیک کنید . )

داود چشمی 

 

قرار موقوفی تعقیب چیست ؟

قرار موقوفی تعقیب، قراری برخلاف قرار منع تعقیب و جلب به دادرسی است که پس از ختم تحقیقات و رسیدگی صادر می‌شوند و در تمام مراحل دادرسی قابلیت صدور دارد و در واقع به طور شکلی صادر می‌شود؛

بدین معنا که ادامه تعقیب کیفری به دلیل حدوث عواملی متوقف می‌شود، فارغ از این که دلایل اتمام متوجه متهم است یا خیر.

به عبارتی ، قرار موقوفی تعقیب به معنای عدم امکان ادامه تعقیب و پیگیری اتهام می باشد و با صدور آن پرونده از جریان رسیدگی خارج می شود.

 

موارد صدور قرار موقوفی تعقیب :

– فوت متهم یا محکومٌ‌علیه

– گذشت شاکی یا مدعی خصوصی در جرایم قابل گذشت

– اتهام و جرم شامل عفو شود.

– رفتاری در زمان انجام دادن آن جرم بوده ولی در زمان تعقیب جرم نباشد (نسخ مجازات قانونی).

– شامل مرور زمان در موارد پیش بینی شده در قانون شود (گذشتن مدت مشخصی از زمان وقوع جرم که طبق قانون پس از آن امکان طرح شکایت یا تعقیب متهم و یا اجرای حکم وجود ندارد.)

– توبه متهم در موارد پیش بینی شده در قانون

– هرگاه نسبت به اتهامی رسیدگی و درباره آن رأی قطعی صادر شده، دوباره نمی‌توان به آن اتهام رسیدگی کرد (اعتبار امر مختوم).

– مصونیت سیاسی ماموران دیپلماتیک خارجی و …

– جنون متهم در زمان ارتکاب رفتار

و …

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 × 3 =