جبران خسارات ناشی از دستور :

مطالبه خسارت ناشی از دستور موقت در مبحث ششم قانون آیین دادرسی مدنی به عنوان یک دادرسی فوری تعیین و یک اقدام احتیاطی است که به منظور جلوگیری از تضییع حق خواهان پیش بینی شده است که می تواند مطابق قانون در اموری که فوریت دارد از دادگاه به درخواست خواهان به صورت کتبی یا شفاهی تقاضا شود .دادگاه بعد از درخواست دستور موقت روز و ساعت مناسبی را تعیین و طرفین را دعوت می نماید و در صورت فوریت امر بدون تعیین وقت و دعوت از طرفین و حتی در اوقات تعطیل یا غیر محل دادگاه صالح به اصل دعوی به امور رسیدگی خواهد کرد.

 

جبران خسارات ناشی از دستور

 

از آنجا که صدور دستور موقت ممکن است سبب ورود خساراتی برای خوانده گردد ، بنابراین قانون خواهان را ملزم به تامین خسارات احتمالی کرده است و صدور دستور موقت را منوط به سپردن آن کرده است اشاره قانون گذار به تامین مذکور با هدف جبران خساراتی است که با صدور دستور  به خوانده وارد خواهد شد و اگر در مواردی صدور این تامین جوابگوی تمام حقوق خوانده نباشد مسئولیت مدنی مطرح خواهد شد که با توجه به متون قانونی خوانده می تواند علاوه بر خواهان حتی دیگر کسانی که مسئول این خسارات هستند نیز مورد خطاب قراردهد. چنانکه به موجب اصل ۱۷۱ قانون اساسی نیز اشاره به مسئولیت قاضی در صورت اشتباه و یا تقصیر وی دارد که می توان در صدور دستور نیز منجر به ابن مسئولیت شود.

 

صدور دستور موقت ممکن است خسارات ناشی از سهل انگاری و عدم دقت قاضی یا بی احتیاطی کارمندان دادگاه را داشته باشد که طبق قانون مسئولیت مدنی مسئول جبران خسارات خواهند بود ،از طرفی صدور تامین نامناسب از طرف دادگاه نیزمی تواند منجر به مسئولیت مدنی و انتظامی قاضی را به دنبال داشته باشد .

 

مطالبه خسارت ناشی از دستور موقت :

 

در صورتی که خواهان ظرف ۲۰ روز از صدور دستور موقت در داگاه صالح رسیدگی به اصل دعوی اقامه دعوی نکند و یادر صورت اقامه دعوی ادعای وی رد شود به موجب قانون خواهان به جبران خسارات ناشی از اجرای دستور موفت خواهد شد و باید خساراتی را که مستقیما در اثر بازداشت مال و یا انجام کار یا عدم انجام کار وارد شده است جبران کند و در صورتی که چندین شخص در اجرای دستور موقت موجب خسارات خوانده شده باشند همگی بعد از اثبات رابطه سببیت مسئول جبران  وی خواهند بود.

 

مطالبه خسارت ناشی از دستور موقت

نحوه مطالبه جبران خسارات ناشی از دستور موقت چگونه است ؟

 

در خصوص تامین اخذ شده از خواهان چنانچه خوانده دعوی ظرف یک ماه از تاریخ ابلاغ رای نهایی برای مطالبه خسارات طرح دعوی نکند به دستور دادگاه از مال مورد تامین رفع توقیف خواهد شد.

فرق بین تامین خواسته و دستور موقت :

 

*صدور دستور موقت منوط به احراز فوریت است ولی  تامین خواسته مستلزم احراز فوریت نیست. (بند ب و ج ماده ۱۰۸ قانون آیین دادرسی مدنی)

*صدور دستور موقت باید به تایید رییس حوزه قضایی ولی در تامین خواسته  تایید رییس حوزه قضایی لازم نیست. (ماده ۱۰۸ و تبصره ۱ ماده ۳۲۵ ق.آ.د.م)

*قرار دستور موقت به همراه اصل دعوی قابل تجدید نظر می‌باشد ولی تامین خواسته قابل تجدید نظر نیست.(مواد ۱۱۹ و ۳۲۵ ق.آ.د.م)

*اگر تقاضای دستور موقت قبل از اقامه دعوی باشد متقاضی باید ظرف ۲۰ روز از تاریخ صدور دستور موقت دادخواست خود را تقدیم کند. اما در تامین خواسته قبل از تقدیم دادخواست و اقامه دعوی فرصت فوق الذکر ۱۰ روز از تاریخ صدور می باشد. (مواد ۱۱۲ و ۳۱۸ ق.آ.د.م)

*در دستور موقت چناچه خواهان محکوم به بی حقی شود خوانده باید ظرف یک ماه از تاریخ ابلاغ رای نهایی مطالبه خسارت را از تامین سپرده شده بنماید در حالیکه این مدت در تامین خواسته ۲۰ روز است. (مواد ۱۲۰ و ۳۲۴ ق.آ.د.م)

*در تامین خواسته الزاما مال توقیف می‌شود اما موضوع دستور موقت الزاما توقیف مال نیست بلکه عمل یا منع از انجام عملی است. (مواد ۱۲۱ و ۳۱۶ ق.آ.د.م)

*در تامین خواسته بدون خسارت احتمالی نیز صدور قرار ممکن است در حالات پیش بینی شده در قانون (مستند به سند رسمی باشد، اسناد تجاری واخواست شده باشد، در معرض تعدی و تفریط باشد) اما در دستور موقت بدون اخذ و تودیع خسارات احتمالی قرار صادر نمی‌شود. (مواد ۱۱۰ و ۳۱۴۴ ق.آ.د.م)

*در تامین خواسته دادگاه باید بدون دعوت از خوانده به درخواست رسیدگی کند و پس از تایید بعد از ابلاغ فورا اجرا می‌شود. ولی در دستور اصل بر این است که برای احراز و تشخیص مورد دستور موقت خوانده دعوت می‌شود و اجرای آن نیز پس از ابلاغ امکان پذیر است. (مواد ۱۱۵ و ۳۱۹۹ ق.آ.د.م)

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پنج × 2 =